Çocuk Olmanın Kudreti Üzerine

Psikiyatri & Psikoloji · 10 Temmuz 2020 Cuma



Hep akış ve oluş halinde olan bir dünyadan bir hakikat yaratır insan.

Bebek dünyaya geldiğinde her yöne evrilebilecek bir kudrete sahiptir.

Oluşu olduğu gibi kabullenirken, normlarla ve kurallarla karşılaşır.

Kurallar üzerinden bu 'tümden kavrayış hali' bir anda 'belli şekillerde kavrayış haline' dönüşür.

Tarlaların sınırlarının çizildiği gibi zihninde sınırları bellidir artık.

Bu belirlilik gerçekliği kendine göre yontar

İnsanı kudretsizleştirip bir hakikat ilüzyonu içine sokar. Budur senin hakikatin diyen, bir ilüzyon.

Aradığımız çocuklukta kaybettiğimiz kudret sanki:

yitirilmiş bir cennet gibi yetişkince şeylerin arayışının romantizmini kast etmiyorum,

Bazı kuramcıların söylediği gibi tümgücüllük falan da değil

yetişkinin dili ve zihninin ötesinde, çocukça pek çocukça halleri kast ediyorum.

Vitrindeki oyuncağın kodlanan güzelliği değil, pencereye yapışan çocuğun arzusunun kudreti

Resim: The Toy Shop Window

Timoléon Marie Lobrichon (French, 1831–1914)


Bu Kategorideki Diğer Blog Yazıları


Son Blog Yazıları